استراتژی جدید پورشه؛ بازگشت شاسی‌بلند ماکان بنزینی در کنار تداوم مدل‌های الکتریکی

مایکل لایترز از زمان در دست گرفتن سکان هدایت پورشه در ماه ژانویه، ماه‌هاست که در حال زمینه‌سازی برای حفظ خودروهای مجهز به موتور درون‌سوز است. مدیرعامل جدید می‌گوید منتقدان اشتباه می‌کنند: پورشه به خودروهای الکتریکی پشت نکرده است؛ بلکه صرفاً قصد ندارد موتورهای بنزینی را به این زودی‌ها رها کند.

لایترز در مصاحبه جدید خود با روزنامه فایننشال تایمز، استراتژی جدید این شرکت را تشریح کرد و ضمن تایید بازگشت نسخه بنزینی شاسی‌بلند ماکان در سال ۲۰۲۸، تاکید کرد که برنامه‌های الکتریکی این برند اسپرت‌ساز همچنان پابرجا هستند.

توازن میان بنزین و برق؛ ماکان بنزینی بازمی‌گردد

لایترز خطاب شدن به عنوان «مخالف خودروهای برقی» را کاملاً بی‌انصافی می‌داند. او استراتژی خود را نه یک «عقب‌نشینی»، بلکه نوعی «بازیابی» توصیف می‌کند. هدف او این است که مدل‌های درون‌سوز و الکتریکی در کنار هم به فروش برسند، نه اینکه یکی جایگزین دیگری شود.

پورشه ماکان

روشن‌ترین مصداق این استراتژی، مدل ماکان است. پورشه قصد دارد در سال ۲۰۲۸، یعنی سال‌ها پس از آنکه این نام محبوب به یک خط تولید تمام‌الکتریکی تبدیل شد، نسخه بنزینی آن را دوباره احیا کند. لایترز می‌خواهد ماکان بنزینی در کنار نسخه الکتریکی فروخته شود تا مشتریانی که هنوز آمادگی پذیرش خودروهای برقی را ندارند، گزینه‌ای جذاب در اختیار داشته باشند.

وی برای جلوگیری از هزینه‌های موازی گفت: «باید مراقب باشیم که شرکت برای یک سگمنت خودرویی مشابه، سرمایه‌گذاری مضاعف روی تکنولوژی‌های بنزینی و برقی انجام ندهد. بر اساس گزارش‌ها، ماکان بنزینی جدید برای کاهش هزینه‌های توسعه، از پلتفرم مشترک احتراقی گروه فولکس‌واگن موسوم به PPC استفاده خواهد کرد، در حالی که نسخه برقی روی پلتفرم PPE باقی می‌ماند.

آمار و ارقام تلخ؛ دلایل تغییر مسیر پورشه

اعداد و ارقامی که پشت این چرخش استراتژیک قرار دارند، چندان جالب نیستند. در نیمه نخست سال، فروش ماکان الکتریکی با افت شدید ۴۰ درصدی نسبت به سال قبل مواجه شد و میزان تحویل در بازار کلیدی چین نیز در همین بازه زمانی ۳۲ درصد کاهش یافت. حاشیه سود عملیاتی پورشه در سال ۲۰۲۲ تحت تاثیر کندی بازار چین و هزینه‌های عقب‌نشینی از برنامه‌های خودروهای برقی، به رقم نگران‌کننده ۱.۱ درصد سقوط کرده بود.

اصلاح این وضعیت نیازمند اقدامات انقباضی و ریاضتی بود. لایترز توافقنامه‌ای را برای تعدیل ۹,۰۰۰ شغل تا سال ۲۰۳۵ امضا کرد و به فعالیت شرکت‌های زیرمجموعه پورشه در زمینه دوچرخه‌های برقی، باتری‌سازی و نرم‌افزار پایان داد. وی این اقدامات را به جای «وحشت‌زدگی»، نشانه‌ای از «انضباط مالی» توصیف کرد.

علاوه بر این، پورشه با فروش سهام خود در «بوگاتی ریماک» و «گروه ریماک»، حدود یک میلیارد یورو سرمایه آزاد کرد. هیچ‌کدام از این اقدامات به معنای تسلیم شدن در برابر خودروهای الکتریکی نیست، بلکه تلاشی ساختاری برای جلوگیری از هزینه‌های بی‌رویه و هدررفت منابع در این بخش است.

سرنوشت متفاوت مدل‌های اسپرت؛ ۷۱۸ برقی می‌شود، ۹۱۱ بنزینی می‌ماند

با وجود بازگشت ماکان به سمت موتورهای درون‌سوز، پورشه همچنان در حال توسعه نسخه تمام‌الکتریکی برای برادر کوچک‌ترش یعنی سری ۷۱۸ است. لایترز این دو را قمار جداگانه‌ای می‌داند: «بسته به تقاضای واقعی مشتریان، یک سگمنت می‌تواند تماماً برقی شود، در حالی که سگمنت دیگر می‌تواند گزینه‌های احتراقی خود را حفظ کند.»

پورشه ۹۱۱

اما داستان پورشه ۹۱۱ کاملاً متفاوت است و خارج از تمامی این معادلات قرار می‌گیرد. لایترز مجدداً تایید کرد که هیچ‌گاه نسخه‌ای تمام‌الکتریکی از این خودروی افسانه‌ای تولید نخواهد شد؛ موضعی که پورشه سال‌هاست روی آن پافشاری می‌کند.

مدل فعلی ۹۱۱ (در نسخه کاررا GTS) به سیستم هیبریدی مجهز شده است که در آن موتور الکتریکی منحصراً نقش پرفورمنس و کمکی برای موتور بنزینی ایفا می‌کند. این نهایت برقی‌سازی برای ۹۱۱ خواهد بود؛ چرا که پورشه حتی ایده تولید نسخه پلاگین‌هیبرید را نیز به دلیل افزایش وزن و ابعاد باتری‌ها قاطعانه رد کرده است.

مدیرعامل پورشه در پایان تاکید کرد که برای پیشرفت در حوزه خودروهای الکتریکی بدون فشار آوردن به بودجه مهندسی شرکت، این برند به تکنولوژی‌های مشترک گروه فولکس‌واگن تکیه خواهد کرد؛ همان منطق پلتفرم مشترک که به پورشه اجازه می‌دهد ۷۱۸ برقی را توسعه دهد، در حالی که نمادین‌ترین محصول خود یعنی ۹۱۱ را کاملاً وفادار به ریشه‌های اصیل خود نگه دارد.