پارس خودرو بعد از سالها تحقیق و پیشرفت در فناوریها، تصاویر رسمی و اطلاعات فنی P90 را منتشر کرده است. این پروژهی عطیم براساس تندر ۹۰ ارایه میشود و پلتفرم قدیمی رنو (داچیا) لوگان دارد.
سرعت خودروسازان ایرانی در تولید مدلهای جدید و دستیابی به دانش روز، خجالتآور است. این صنعت در کشور ما، نهتنها باعث افتخار نیست؛ امیدی هم به پیشرفت آن احساس نمیشود. سایپا و ایران خودرو، با حمایت کامل دولتهای مختلف طی چند دهه، از بازار انحصاری استفاده کردهاند؛ اما زیان انباشته و ناتوانی از پیشرفت دارند.
بهمنماه سال ۱۴۰۰ تصاویری از پروژهی P90 توسط پارس خودرو منتشر شد. این محصول، تندر ۹۰ ایرانیزه نام گرفت و نوید فاجعهای دیگر در تاریخ خودروسازی ایران داد. رنو (داچیا) لوگان که در ایران به نام تندر ۹۰ نیز شناخته میشود، سال ۲۰۰۴ معادل ۱۳۸۲ رونمایی شده و حالا توسط مهندسان نخبهی ایرانی، همراه پیشرانهی ساخت داخل و طراحی متفاوت، ارایه میشود.
تندر ۹۰ ایرانی از پیشرانه ME16 استفاده میکند که امسال زیر کاپوت شاهین پلاس، عملکرد ضعیف خود را به نمایش گذاشته است. این پیشرانه نسخهای از TU5 پلاس ایران خودرو محسوب میشود. موتور ۱.۶ لیتر تنفس طبیعی با قدرت ۱۱۱ اسب بخار و گشتاور ۱۵۰ نیوتنمتر، همراه جعبه دنده ۵ سرعته دستی برای P90 وجود دارد. سیستم تعلیق در جلو از نوع مک فرسون و در عقب از نوع نیمه مستقل پیچشی خواهد بود. ترمز جلو دیسکی است اما در عقب از ترمز های قدیمی کاسه ای استفاده شده که استفاده از آن در یک محصول جدید، اوج پیشرفت در خودروسازی ما را نشان میدهد.
نخبگان شاغل در پارس خودرو و گروه سایپا، فضای داخلی P90 را بدون تغییر اساسی رها کرده و تقریبا همه چیز مشابه آنچه رنو در ۲۱ سال پیش ساخته، ارایه شده است. البته نمایشگر لمسی ۷ اینچ و دوربین پارک نیز به امکانات خودرو اضافه شدهاند. از تجهیزات ایمنی P90 که در کاتالوگ نوشته شده میتوان به حسگر باران و نشاندهنده فشار باد تایرها، ترمز ABS و مدیریت لغزش ESC، حسگر برخورد از عقب، هشدار نبستن کمربند ایمنی، روشنایی روز (day light) و مشایعت، آنتن کوسهای و رینگ آلومینیوم ۱۵ اینچ اشاره کرد.
هنوز مشخص نیست، بیش از سه سال تلاش برای ساخت P90 چقدر هزینه داشته است. اتلاف وقت در این پروژه، که پلتفرم و طراحی آن از قبل مشخص بوده، سوالبرانگیز است.
منبع www.pedal.ir
.jpg)