قابل‌اعتمادترین پیشرانه‌های تاریخ، موتورهایی که مرگ ندارند!

در این مطلب با قابل‌اعتمادترین پیشرانه‌های تاریخ از ۲JZ تویوتا سوپرا گرفته تا LS جنرال موتورز و OM617 دیزلی مرسدس بنز آشنا خواهیم شد.

یکی از مهم‌ترین موضوعات در خودروها قابلیت اطمینان است و این موضوع در مهم‌ترین قطعهٔ خودرو یعنی پیشرانه بیشتر خود را نشان می‌دهد. یک پیشرانهٔ قابل‌اطمینان و جان ساخت، خیال مالک را از رانندگی با خودروی خود در شرایط مختلف راحت می‌کند. ازاین‌رو، در ادامه قصد داریم با قابل‌اعتمادترین پیشرانه‌های تاریخ آشنا شویم. البته مطمئناً ممکن است پیشرانه‌هایی هم وجود داشته باشند که ما نمی‌شناسیم زیرا از زمان اختراع خودرو صدها نوع پیشرانهٔ مختلف در سراسر جهان ساخته شده است ولی بااین‌حال، ما ۱۰ پیشرانه‌ای را انتخاب کرده‌ایم که در بسیاری از خودروها قابلیت اطمینان خود را اثبات کرده‌اند.

همچنین بخوانید: قابل‌اعتمادترین خودروهای تاریخ، از تویوتا هایلوکس تا شورلت سابربن و ژیان

۲JZ تویوتا

خودروهای اسپرت به دلیل رانندگی سریع و تهاجمی، فشار بیشتری به موتور وارد می‌کنند و بنابراین شانس کمتری برای حضور در لیست‌های قابلیت اطمینان دارند اما موتور ۲JZ تویوتا سوپرا یک استثناء است. این پیشرانهٔ ۳ لیتری شش سیلندر خطی افسانه‌ای با بلوک چدنی و سرسیلندر آلومینیومی، به معنای واقعی کلمه مرگ ندارد. تیونرها با قطعات داخلی فابریک، تا ۱۰۰۰ اسب بخار قدرت از این موتور بیرون می‌کشند. ۲JZ برای پیمودن صدها کیلومتر، به تنها چیزی که نیاز دارد تعمیر و نگهداری معمول است. همین موضوع در مورد موتور ۱JZ هم صدق می‌کند که نسخهٔ ۲.۵ لیتری از پیشرانهٔ شش سیلندر خطی تویوتا بود و ۱۷ سل تولید شد.

سری K هوندا

پیشرانه‌های محبوب سری K هوندا که هنوز هم در حال تولید است، در سال ۲۰۰۱ ارائه شدند. این موتوری چهار سیلندر با دو میل‌سوپاپ DOHC و حجمی از ۲ تا ۲.۴ لیتر است که در انواع محصولات هوندا از سیویک تایپ R و اینتگرا گرفته تا آکورد و CR-V استفاده می‌شد. نسخه‌های اول این سری موتور تنفس طبیعی بودند اما بعداً هوندا نسخهٔ توربو را ارائه کرد که با ردلاین بالا و جان‌سختی، به گزینه‌ای عالی برای خودروهای پرفورمنس تبدیل شد. همچنین، سری K خصوصاً در نسخه‌های تنفس طبیعی اولیه یکی از محدود موتورهای چهار سیلندر خوش‌صدا محسوب می‌شود.

LS جنرال موتورز

خانوادهٔ موتورهای V8 بلوک کوچک LS جنرال موتورز در سال ۱۹۹۷ متولد شد و تاکنون در سه نسل ساخته شده و نسل چهارم آن‌هم طی چند سال آینده معرفی خواهد شد. LS که در هر خودرویی از کوروت گرفته تا سیلورادو استفاده می‌شود، ثابت کرده که بسیار قابل‌اعتماد است. این سری موتور در حجم‌های مختلفی از ۴.۸ تا ۷.۴ لیتری ساخته شده و بسته به مدل، بین ۲۵۵ تا ۷۵۵ اسب بخار قدرت تولید می‌کند. موتور LS در کل آمریکا به قابلیت اطمینان بالا شهرت دارد به‌گونه‌ای که مالکین پیکاپ‌ها صدها هزار کیلومتر را با این موتور بدون مشکل رانندگی می‌کنند. همچنین تیونرها هم به‌راحتی از LS استفاده می‌کنند.

UZ تویوتا

تویوتا به ساخت پیشرانه‌های قابل‌اعتماد شهرت دارد و سری UZ یکی از بهترین‌های آن محسوب می‌شود. این موتور V8 با زاویهٔ ۹۰ درجه در سال ۱۹۸۹ با لکسوس LS400 متولد شد و تا سال ۲۰۱۳ روی خط تولید باقی ماند. ترکیبی از قدرت، قابلیت اطمینان و نرمی این موتور باعث شد در خودروهای مختلفی از سدان‌های لوکس و پیکاپ‌ها گرفته تا شاسی‌بلندهای آفرودی مثل لندکروزر و تاندرا و حتی مینی‌بوس‌ها استفاده شود. این موتور در نسخهٔ اول با نام ۱UZ چهار لیتر حجم داشت که بعداً در نسخه‌های ۲UZ و ۳UZ به ترتیب به ۴.۷ و ۴.۳ لیتر افزایش پیدا کرد. نسخه‌های مسابقه‌ای این موتور هم با حجم ۴.۵ و ۵ لیتر ساخته شدند. خانوادهٔ موتورهای UZ آن‌قدر قابل‌اعتماد بود که حتی به‌عنوان موتور دریایی هم مورداستفاده قرار گرفت.

M50 ب‌ام‌و

در بین موتورهای شش سیلندر خطی که ب‌ام‌و به ساخت آن شهرت دارد، M50 به‌عنوان موتوری افسانه‌ای برجسته‌تر است. این موتور که تنها به مدت هفت سال از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۶ تولید شد، در سری ۵ نسل E34 به‌عنوان جایگزین موتور M20 ارائه شد. این موتور با حجمی بین ۲ تا ۲.۵ لیتری، از ۱۵۰ تا ۱۹۰ اسب بخار قدرت داشت. M50 اولین پیشرانهٔ ب‌ام‌و با سیستم زمان‌بندی متغیر سوپاپ بود. این موتور همچنین به پایه‌ای برای ساخت پیشرانهٔ S50 تبدیل شد که در M3 نسل E36 موتور استفاده قرار گرفت. این موتور در تیونینگ هم حرف‌های زیادی برای گفتن داشت و بلوک چدنی آن می‌توانست بوست سنگین توربوشارژرها را تحمل کند.

ABF فولکس‌واگن

یکی دیگر از پیشرانه‌هایی که عمر کوتاه اما قابلیت اطمینان بالایی داشت، موتور ABF فولکس‌واگن بود. این یک پیشرانهٔ ۲ لیتری چهار سیلندر ۱۶ سوپاپ پرفورمنس بود که از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹ تولید شد و در خودروهایی مثل نسل سوم گلف GTI و نسل چهارم پاسات مورداستفاده قرار گرفت. این موتور سرحالی بود که به دور گیری تمایل داشت و ۱۵۰ اسب بخار قدرت در ۶ هزار rpm تولید می‌کرد. پیشرانهٔ ABF با بلوک چدنی و سرسیلندر آلومینیومی، بیش از ۴۰۰ هزار کیلومتر را تحت رانندگی تهاجمی بدون هیچ مشکلی طی می‌کرد.

OM617 مرسدس بنز

احتمالاً تاکنون داستان تاکسی‌های دیزلی مرسدس را شنیده‌اید که یک میلیون کیلومتر را بدون باز کردن موتور پیموده‌اند. این داستان‌ها به خاطر قابلیت اطمینان افسانه‌ای موتور OM617 است. این موتور ۳ لیتری دیزلی پنج سیلندر از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۱ با بلوک و سرسیلندر چدنی و یک میل بادامک در بالا (SOHC) ساخته شد. این موتور عاملی کلیدی در شهرت مرسدس به قابلیت اطمینان در ایالات‌متحده در دههٔ ۸۰ بود. OM617 تعادلی بین قدرت و قابلیت اطمینان ایجاد کرد یعنی چیزهایی که موتورهای دیزلی آن سال‌ها نداشتند. این پیشرانه که برگرفته از موتور چهار سیلندر OM616 بود، در سال ۱۹۷۴ در W115 با تنها ۸۰ اسب بخار قدرت به‌صورت تنفس طبیعی معرفی شد. دو سال بعد، نسخهٔ توربودیزل این موتور با ۱۹۰ اسب بخار قدرت روی کانسپت C111 نصب شد و ۱۶ رکورد سرعت جهانی را بنام خود ثبت کرد. این موتور بعداً در سینهٔ S300SD نسل W116 قرار گرفت که اولین سدان تولیدی توربودیزل جهان بود.

سری ۳۰۰ فورد

نسل چهارم موتور شش سیلندر خطی سری ۳۰۰ فورد اولین بار در سال ۱۹۶۵ در پیکاپ سری F معرفی شد. این یک موتور ۴.۹ لیتری با ۱۷۰ اسب بخار قدرت بود که سال‌ها به تولید رسید و در سال ۱۹۸۷ به سیستم سوخت‌رسانی انژکتوری مجهز شد. موتور ۳۰۰ در همه‌چیز از پیکاپ‌های سبک گرفته تا کامیون‌های کمپرسی با وزن کلی بیش از ۹ تن استفاده می‌شد. این پیشرانه حتی در تراکتورها و پمپ‌های آب هم مورداستفاده قرار می‌گرفت. موتور ۳۰۰ در هر نوع کاربری، به دلیل نیاز حداقلی به تعمیرات و نگهداری شهرت داشت. این موتور حتی در صورت کمبود روغن یا عدم رسیدگی به‌موقع همچنان بدون مشکل کار می‌کرد و به همین دلیل به موتور بدون مرگ شهرت یافت. تولید پیشرانهٔ ۳۰۰ در سال ۱۹۹۶ به پایان رسید.

Slant-Six کرایسلر

موتور Slant-Six کرایسلر یک نمونهٔ شش سیلندر خطی بود که در نسخه‌های مختلف به مدت ۴۱ سال از ۱۹۵۹ تا آغاز قرن بیست و یکم تولید شد و در ۳۱ مدل خودروی مختلف مورداستفاده قرار گرفت. کرایسلر کوردوبا، دوج دارت، چارجر و چلنجر، پیکاپ رم و پلیموث باراکودا ازجمله خودروهایی بودند که این پیشرانه را زیر کاپوت داشتند. Slant-Six می‌توانست در هر خودرویی به‌خوبی کار کند. این پیشرانه در سه نسخه با حجم‌های ۲.۸ لیتری، ۳.۲ لیتری و ۳.۷ لیتری با بلوک‌های چدنی و آلومینیومی ساخته شده و در تمام نسخه‌ها به یک اندازه قابل‌اعتماد بود.

۲GR تویوتا

بله بازهم تویوتا! چه کنیم وقتی تویوتا خیلی خوب می‌داند چطور پیشرانهٔ قابل‌اعتماد بسازد؟ خانوادهٔ موتورهای GR شامل هشت نسخهٔ مختلف و چندین زیرشاخه می‌شود اما در بین آن‌ها، ۲GR بیشترین شهرت را به قابلیت اطمینان دارد. این یک موتور ۳.۵ لیتری V6 است که از سال ۲۰۰۵ تا امروز تولید می‌شود و می‌توان آن را زیر کاپوت خودروهایی مثل تویوتا تاکوما، کمری، هایلندر، آوالون و همین‌طور لکسوس ES، GS و RX دید. حتی لوتوس اوورا و امیرا هم از نسخهٔ سوپرشارژ این موتور استفاده می‌کنند. این موتور با بلوک و سرسیلندر آلومینیومی، یکی از مدرن‌ترین پیشرانه‌های این لیست محسوب می‌شود و بین ۲۴۵ تا ۳۱۶ اسب بخار قدرت دارد.