در ادامه معرفی مخفف های دنیای خودرو نوبت به آشنایی با عبارت EPB می‌رسد.
هنگامی که اولین ترمز پارک اختراع شد، این دستگاه به‌عنوان ابزاری ایمنی طراحی شد تا به خودروها در توقف ایمن احساس امنیت بیشتری بدهد. ترمزهای پارک که به‌عنوان ترمزهای اضطراری نیز شناخته می‌شوند، معمولاً به‌صورت اهرم‌های کشویی نزدیک دسته دنده یا به‌صورت دسته‌های کوچک کشویی نزدیک فرمان یا دنده یافت می‌شوند. اگرچه ظاهر آن‌ها در برندهای مختلف ممکن است متفاوت باشد، اما هر خودروی مدرنی که تولید می‌شود، مجهز به سیستم ترمز اضطراری است. ترمزهای پارک در ابتدا به‌عنوان ترمز ثانویه برای خودروهایی که در شیب‌ها و دامنه‌ها پارک می‌شدند، معرفی شدند و به‌طور سنتی با سیم‌هایی که به ترمزهای عقب متصل بودند، کنترل می‌شدند. با کشیدن اهرم ترمز پارک، این سیم‌ها ترمزهای عقب را فعال می‌کردند تا مطمئن شوند خودرو در صورت خرابی ترمزهای معمولی ثابت باقی می‌ماند.
همچنین بخوانید:
ترمزهای پارک الکترونیکی Electronic parking brake که با مخفف EPB نیز شناخته می‌شوند، نیاز به کشیدن اهرم متصل به سیم را حذف کرده و فرآیند را بسیار ساده‌تر می‌کنند. برای فعال کردن ترمز پارک الکترونیکی، همه آنچه رانندگان باید انجام دهند، فشار دادن یک دکمه است که معمولاً نزدیک فرمان یا ستون مرکزی کنار دنده قرار دارد. دو نوع مختلف از ترمزهای پارک الکترونیکی وجود دارد: نوع اول ترکیبی از یک عملگر مکانیکی زیر خودرو و یک موتور الکتریکی است و نوع دوم شامل یک سیستم دنده‌ای متصل به کالیپر ترمز و یک موتور الکتریکی می‌شود.
نوع اول از دو نوع ترمز پارک الکتریکی که ترکیبی از عملگر مکانیکی و موتور الکتریکی است، با اتصال خطوط معمولی از عملگر به سیستم ترمز کار می‌کند. این سیستم تقریباً به همان شیوه‌ای عمل می‌کند که یک ترمز اضطراری دستی استفاده می‌شود. در ترمزهای اضطراری دستی، رانندگان باید اهرم را بکشند تا سیم را فعال کنند و کشش را روی کابل ترمز اعمال کنند. در سیستم الکترونیکی، به‌جای فعال کردن دستی سیم، سیستم ترمز پارک الکتریکی با فشار یک دکمه فعال می‌شود. این سیستم به‌خوبی کار می‌کند، اگرچه سیم همچنان ممکن است با گذشت زمان دچار فرسودگی شود.
نوع دوم از دو نوع که شامل سیستم دنده‌ای متصل به کالیپر ترمز با یک موتور الکتریکی است، رایج‌تر و قابل‌اعتمادتر از نوع اول است. اگرچه این سیستم بسیار پیچیده‌تر از اهرم و سیم ساده است، اما به تولیدکنندگان فضای بیشتری می‌دهد زیرا از کابل استفاده نمی‌کند. این سیستم از یک موتور الکترونیکی کوچک که به کالیپرهای ترمز متصل است، استفاده می‌کند. هنگامی که ترمز پارک الکترونیکی فعال می‌شود، موتورها هر چرخ را به‌طور جداگانه قفل می‌کنند. این سیستم همچنین ممکن است به رانندگان در شروع حرکت از توقف در شیب‌های تند کمک کند.
EPB مخفف یکی از انبوه اصطلاحات فنی خودرو است که رانندگان و مصرف‌کنندگان را گیج می‌کند. برخی از رایج‌ترین مخفف‌ها که خواهید دید شامل ABS، PHEV، ACC، AEB، BEV و CVT هستند. علاوه بر اینکه احساس می‌کنید فهرستی از سازمان‌های دولتی را می‌خوانید، این مخفف‌ها می‌توانند بسیار گیج‌کننده باشند. ABS مخفف سیستم ترمز ضد قفل است و به جلوگیری از سر خوردن خودرو هنگام ترمز شدید کمک می‌کند. پیش از اختراع ABS، چرخ‌ها در ترمز شدید قفل می‌شدند و باعث سر خوردن خودرو می‌شدند. اصطلاح PHEV را در اطراف خودروهای هیبریدی خواهید دید، زیرا مخفف خودروی برقی هیبریدی شارژی یا پلاگین هیبریدی است. مدل‌های PHEV خودروهایی هستند که دارای باتری الکتریکی و موتور بنزینی هستند، اگرچه باتری الکتریکی از طریق پریز به‌جای حرکت خودرو شارژ می‌شود.
CVT یک نوع رایج از جعبه‌دنده است که در بسیاری از خودروهای اقتصادی دیده می‌شود. این مخفف گیربکس اتوماتیک متغیر پیوسته است و به این معناست که گیربکس دنده‌های جداگانه‌ای برای تعویض ندارد. این ویژگی به گیربکس اجازه می‌دهد تا به‌طور مداوم به کارآمدترین نقطه برای اقتصاد سوخت برسد.
منبع www.pedal.ir
