مت ریماک، مغز متفکر پشت هایپرکارهای برقی ریماک و مدیرعامل فعلی بوگاتی-ریماک، توصیهای مستقیم و بیپرده برای جگوار دارد. او معتقد است که برندهای اروپایی نباید وارد بازیای شوند که در آن برتری ندارند.
توصیهٔ من بسیار روشن است. سعی نکنید کاری را انجام دهید که همه انجام میدهند. شما هرگز نمایشگرهایی بهتر از چینیها نخواهید ساخت و سیستم سرگرمی شما بهتر از تسلا نخواهد بود. به خودروهایی که در گذشته ساختهاید نگاه کنید؛ آن چوب ضخیم زیبا، قطعات تمام فلزی، فضای داخلی چرمی و کفپوشهای لوکس داشتند.
ریماک با استفاده از یک مثال هوشمندانه از صنعت ساعتسازی میگوید:
۹۵ درصد ساعتهای تولیدی جهان دیجیتال هستند اما ۹۰ درصد سود این صنعت از همان ۵ درصد ساعتهای آنالوگ به دست میآید. اروپا و بریتانیا باید روی همین بخش تمرکز کنند.
راب دیکینسون، بنیانگذار سینگر که به بازآفرینی هنرمندانهٔ پورشههای کلاسیک شهرت دارد، اذعان میکند که جگوار نیازمند یک تحول رادیکال بود زیرا «دیگر کسی خودروهایشان را نمیخرید». بااینحال، او نسبت به مسیر انتخابی هشدار میدهد. او با اشاره به تجربهٔ کاری خود در لوتوس میگوید:
ایدهٔ نجات لوتوس، ساخت یک شاسیبلند برقی سنگینوزن بود. فکر نمیکنم این ایده چندان موفق بوده باشد و متأسفانه به نظر میرسد مکلارن نیز در آستانه تکرار همین اشتباه با یک شاسیبلند برقی است.
به عقیدهٔ دیکینسون، جگوار نباید گذشتهٔ پر از «چرم و چوب» خود را نادیده بگیرد و درعینحال باید برای بقا به چیزی جدید تبدیل شود.
کریستین فون کونیگزگ به تضاد میان وضعیت جگوار و موفقیت چشمگیر دیگر برند زیرمجموعهٔ JLR یعنی لندروور و رنجروور اشاره میکند. او میگوید درحالیکه بخش شاسیبلندها فوقالعاده عمل میکند، جگوار در حال تقلا است. او راهحل را در جسارت و نگرش متفاوت میبیند و به پروژههای رستوماد مانند TWR Supercat اشاره میکند:
در ابتدا با دیدن آن با خودم گفتم این دیگر چیست؟ اما کمکم به دلم نشست. قطعاً یک شخصیت خاص دارد؛ شخصیتی که جگوار به آن نیاز دارد.
منبع www.pedal.ir
