خودروهای چینی در ازای منابع معدنی ایران!

در سال‌های اخیر و هم‌زمان با تشدید تحریم‌های آمریکا و اروپا علیه ایران، نوعی از تجارت سنتی که زمانی در دوران جنگ سرد رایج بود، دوباره جان گرفته است: مبادله کالایی (Barter Trade). یکی از نمونه‌های برجسته این روند، مبادله خودروهای چینی با فلزات ایرانی است؛ الگویی که نشان می‌دهد چگونه فشارهای مالی بین‌المللی باعث شکل‌گیری مسیرهای تجاری جایگزین شده است.

به تازگی رسانه‌های خارجی، از جمله بلومبرگ و وال‌استریت ژورنال و چاینامنا گزارش‌هایی از فعالیت خودروسازان چینی در ایران داده‌اند که می‌تواند برای شرکت‌های خودروساز چین و هم‌چنین صنعت خودروی ایران، گران تمام شود. این منابع گفته‌اند: هر چند ماه یک‌بار، قطعات خودرو در کارخانه‌ای در کنار رود یانگ‌تسه در چین تولید و سپس به کارخانه‌ای دیگر منتقل می‌شوند تا به‌صورت نیمه‌مونتاژ (Semi Knocked Down) آماده ارسال به ایران شوند. اما این خودروها به‌جای پرداخت پول نقد، با کانتینرهای حاوی مس و روی ایران مبادله می‌شوند. این فلزات خوراک صنایع فلز چین هستند.

وب‌سایت خبری چاینا منا به نقل از وال‌استریت ژورنال گفته است: سیستم مبادله نفت ایران با زیرساخت‌های چین از طریق دو نهاد اصلی اداره می‌شود: شرکت بیمه بزرگ دولتی چین Sinosure و یک سازوکار مالی مستقر در چین به نام Chuxin. طبق ارزیابی مقامات غربی که از طریق اسناد مالی، ارزیابی‌های اطلاعاتی و مجاری دیپلماتیک به دست آمده، در این سازوکار، یک شرکت ایرانی فروش نفت را به خریدار چینی وابسته به شرکت دولتی Zhuhai Zhenrong (که در فهرست تحریم‌های آمریکا قرار دارد) ثبت می‌کند.

به گزارش بلومبرگ؛ در مرکز تجارت بین خودروسازان چینی و معادن ایرانی، مجموعه‌ای از شرکت‌های استان آن‌هویی چین قرار دارند؛ از جمله شرکت‌های خودروسازی و شرکت‌های معدنی که از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان فلزات در چین هستند. خودروساز قطعات و فناوری خودرو را به یک شرکت ثالث در همان استان می‌فروشد. این شرکت خودروها را نیمه‌مونتاژ کرده و به ایران می‌فرستد. در مقابل، فلزات ایرانی به چین ارسال و توسط تونگلینگ میان صنایع مختلف توزیع می‌شود.

برخلاف شرکت‌های غربی، شرکت‌های چینی می‌توانند با ایران معامله کنند، زیرا تحریم‌ها عمدتاً شامل افراد و شرکت‌های آمریکایی یا تراکنش‌هایی با ارزهای غربی است. مبادله با واحد پولی یوان یا ریال تحت قوانین چین مجاز است.